We hoeven het leven van onze kinderen niet perfect te maken

Onlangs kon ik mijn ogen bijna niet geloven. We waren in het zwembad, en ik zag dat een redder een jongetje vroeg om niet te lopen maar rustig te wandelen. De papa van het jongetje in kwestie ging meteen naar de redder om hem de les te spellen: als papa was hij de enige die zijn kind mocht zeggen wat wel of niet te doen. Als de redder meende dat hij iets te zeggen had, dan moest hij dat maar aan hém zeggen, en niet aan zijn kind. Hij zou dan wel beslissen of zijn kind instructies moest krijgen of niet. Eh, serieus?

Niet veel later moest ik opnieuw fronsen. We waren op stap met vrienden, en op een bepaald moment gaf één van hen een vriendelijke en beleefde opmerking aan mijn zoontje, ik weet zelfs niet meer precies waar het over ging. Maar meteen na die opmerking zag die vriend zijn fatale fout in: hij had een onvergeeflijke fout begaan, hij had schaamteloos de regels overtreden en had het aangedurfd om kritiek te geven op het kind van een ander. Hoe kwam hij erbij?! Hij kwam zich meteen excuseren, en ik stond erbij en keek er verbaasd naar. Want ik was blij dat hij mijn zoontje had terechtgewezen, en vond dat hij 100% gelijk had.

It takes a village

Is het echt zover gekomen? Als mijn kind iets doet wat niet door de beugel kan, dan wil ik graag dat je mijn kind daarop aanspreekt. Je doet mij én mijn kinderen daar een groot plezier mee. Want mijn kinderen moeten die dingen horen en leren van méér mensen dan alleen van mij. It takes a village to raise a child, toch?

Als ik de enige ben die mijn kinderen kan zeggen wat ze wel of niet mogen doen, dan heb ik op elke mogelijke manier gefaald. Dan zadel ik mijn kinderen op met compleet onrealistische verwachtingen over de wereld. Ik kan en mag dan ook nooit doodgaan, want mijn kinderen zullen niet voor zichzelf kunnen zorgen, en ze kunnen dan op niemand anders terugvallen.

Een vleugje kritiek

Als we de logica van de papa in het zwembad moeten volgen, dan mag een redder zich niet als redder gedragen, en een leerkracht dus ook niet als leerkracht. Leerkrachten durven tegenwoordig bijna geen straf meer te geven, want hoe rap staat mama niet aan de deur om te zeggen dat haar zoontje of dochtertje perfect is en die straf niet hoeft te maken van haar?

Als we die redenering doortrekken naar hun volwassen leven, dan zullen al die perfecte kindertjes dus ook nooit om kunnen met een vleugje kritiek van hun manager op hun eerste job, want ze zullen dat nog nooit hebben meegemaakt. Niet bepaald constructief voor hun eigenwaarde, denk ik zo, als plots blijkt dat ze toch niet zo perfect zijn als ze hun hele jeugd hebben gedacht. Zal mama-lief dan ook komen aankloppen om alles recht te trekken en die manager de les te spellen?

Perfectie

Het lijkt wel alsof het een nationale sport is geworden, om het leven zo perfect mogelijk te maken voor onze kinderen. Door ervoor te zorgen dat ze nooit kritiek hoeven te slikken. Door alles voor hen op te lossen, te fixen of te sugarcoaten , in plaats van hen de ruimte te geven om te leren omgaan met frustraties of teleurstellingen.

Op je bek gaan en weer rechtstaan

Maar is het niet net onze taak om onze kinderen te leren omgaan met mislukkingen en teleurstellingen? Moeten we onze kinderen niet af en toe laten falen, zodat ze weerbaar genoeg zijn om daarmee om te gaan? Het is één van de belangrijkste skills in het leven, om op je bek te kunnen gaan en daarna weer op te staan en verder te gaan.

Maar om hen dat te leren, moeten we het ook laten gebeuren dat ze af en toe op hun bek gaan. Dat ze fouten maken, en dat anderen hen daarop aanspreken. Dus daarom een oproep: wijs mijn kinderen gerust terecht, als ze iets doen wat echt niet oké is. En stop met het leven perfect te willen maken voor je kinderen. Want dat is het leven niet, en daar kan je kind maar beter aan wennen. Het leven is geen ponykamp, weet je wel ;-).

One Comment on “We hoeven het leven van onze kinderen niet perfect te maken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: