Auteur: Lore


Hey! Ik ben MAMoiselle, oftewel Lore.  Mama van Leon (°2012) en Louis (°2014), vrouw van Vic, thirtysomething en freelance schrijfster, onder andere voor Mama Baas. Geboren in Brugge, en uitgeweken naar Gent. 
Hoe ik mezelf zou omschrijven? Een enthousiaste levensgenieter met een zwak voor shoppen, chocolade en lezen en verslaafd aan reizen. 
Ik schrijf over mijn leven als werkende mama, als vrouw, als dertiger. Anekdotes, mijmeringen, bekommernissen, gebeurtenissen; kortom het leven zoals het is!

3, 2, 1 … Jump!

Ik schreef het eerder al: meisjes van dertig durven zich al eens aan een carrièremove te wagen. En ik ben daar dus geen uitzondering op: vanaf maandag spring ik in het diepe en word ik volledig freelancer. Hoeraaa! En ook wel: help, waar ben ik aan begonnen?! 😉

Tot vandaag combineerde ik een job als bediende met freelancen in bijberoep. Maar die job als bediende heb ik vandaag dus vaarwel gezegd. Het afscheid was met gemengde gevoelens – 6 jaar veeg je natuurlijk niet zomaar uit, en afscheid nemen doet altijd een beetje pijn. Maar een mens moet zijn dromen durven na te jagen. En dus sluit ik vandaag de ene deur, om maandag een nieuwe te openen. Hopelijk liggen daar boeiende avonturen en heerlijke verhalen op me te wachten. 🙂

Natuurlijk ga ik sommige collega’s missen, en ik geef mijn zekerheid op; maar ik krijg er veel voor in de plaats. Ik ga een job doen die me 100% ligt en waar ik echt gelukkig van word, en dat alleen al maakt het de moeite waard. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik er mijn hele leven van heb gedroomd om schrijfster/journaliste te worden, en dus ben ik over the moon dat het eindelijk zover is. Ik sta te trappelen van ongeduld om erin te vliegen. En ik vind mezelf one lucky girl dat ik deze kans krijg 🙂 .

Bovendien krijg ik er de flexibiliteit en vrijheid gratis bovenop. Thuiswerken, mijn uren zelf regelen … leve het freelance bestaan! Want laat ons eerlijk zijn, als mama is het een droom: voltijds werken, en toch 3 dagen in de week aan de schoolpoort kunnen staan om de kindjes op te halen. Welke mama zou dat niet willen? Natuurlijk impliceert dat ook dat ik ’s avonds nog vaak achter mijn bureau zit, maar ik ben blij dat ik die keuze kán maken. Want daarvoor krijg ik veel tijd met mijn patatjes in de plaats, en dat is onbetaalbaar.

Stiekem ben ik ook wel een beetje trots op mezelf. Ik heb zélf hard aan de weg getimmerd om hier te kunnen staan. Jaren heb ik er passief van gedroomd mijn geld te verdienen met schrijven, maar die jobs komen natuurlijk niet zomaar uit de lucht gevallen. Tweeënhalf jaar geleden begon ik met deze blog , ik ging op zoek naar opportuniteiten, en het resultaat is er. Ik heb er hard voor gewerkt, maar dat maakt de voldoening alleen maar groter. En het bewijst: als je iets wil, dan moet je er gewoon keihard voor gaan!

Ik haal dus diep adem, sluit mijn ogen, en ik spring. Hopelijk blijf ik drijven …

Lore2 reacties

Een magisch weekendje in de Efteling

Maanden geleden legden we een weekendje vast in de Efteling. Ik was er ooit geweest als kind, maar dat moet ondertussen toch al een jaar of twintig geleden zijn. Behalve wat flarden kon ik me er bijgevolg niet zoveel meer van herinneren. Ik had wel al veel positiefs gehoord over de Efteling, dus de verwachtingen waren hooggespannen.

Afgelopen weekend was het eindelijk zover. En de verwachtingen werden meer dan ingelost. Wát een heerlijk park zeg! De Efteling scoorde op elk vlak: leuke attracties waar ook mama en papa wat aan hebben, genoeg variatie op het vlak van attracties, groot en ruim park waardoor het volk mooi verspreid is, een mooie bosrijke omgeving (handig om wat van de schaduw te kunnen genieten op een zomerse dag zoals gisteren), ongelooflijk vriendelijke medewerkers, eten aan vrij schappelijke prijzen …

Het sprookjesbos blijft natuurlijk een hit bij jong en oud. Langnek was één van de figuren die me nog is bijgebleven van mijn vorige bezoek aan de Efteling, dus die moet toen behoorlijk indruk gemaakt hebben. Ook nu waren mijn kindjes danig onder de indruk van al die sprookjes (ook al hadden ze toch even schrik van de draak en de wolf 😉 ). Holle Bolle Gijs was nog zo’n figuur die ik me levendig kon herinneren en waarvan de kindjes nu ook geen genoeg konden krijgen.

Maar ook de Droomvlucht is een droom van een attractie, hoe mooi is dat gemaakt?! De wederhelft en ik waren in elk geval zwaar onder de indruk en vonden het prachtig. Carnaval Festival en Monsieur Cannibale waren ook bij favorietjes bij onze kindjes, net zoals de Piranha. Bij die twee laatste zaten ze te gieren van het lachen, wat onmiddellijk een gigantische smile op ons gezicht toverde. Heerlijk genieten, zowel voor de kleintjes als voor ons.

We bleven overnachten in een huisje in Bosrijk, en ook dat is een echte aanrader. De huisjes zijn ruim, en het sprookjesthema wordt volledig doorgetrokken. Zo ligt er een sprookjesboekje van Klaas Vaak en liggen er slaapmutsen voor iedereen. Dolle pret voor de kindjes! We logeerden er samen met goede vrienden, en onze kindjes hadden samen echt de tijd van hun leven. En als we eerlijk zijn, wijzelf ook ;-). Want zo’n leuk park, mét goed gezelschap én het zonnetje, dat is quasi de perfectie!

Zulke weekendjes kruipen natuurlijk niet in de koude kleren – onze 10.000 stappen haalden we moeiteloos … – dus tegen gisterenavond waren we allemaal perte totale. Maar vooral de jongste: die viel in slaap in de auto en werd zelfs niet wakker toen we hem uit de auto haalden en een pamper aandeden om hem in zijn bedje te leggen. Nooit eerder gezien!

Ook vandaag raken de kindjes niet uitgepraat over al hun avonturen in de Efteling. Leuke tip: ik bracht een paar extra plattegrondjes mee, en nu zijn ze urenlang zoet met de kaart te bestuderen en te vertellen wat ze allemaal hebben gedaan, wat ze het allerleukste vonden en wat ze zich nog allemaal herinneren. Leuk om die herinneringen levend te houden!

We kregen nog een sprookjesboek mee naar huis, en de kindjes mochten elk een souvenir kiezen. Het werd knuffel Jet voor de ene en de sprookjesboom voor de andere. Vanavond is dus nog volledig in Efteling-thema: sprookjes lezen met hun slaapmuts op, vertellen en kijken op de plattegrond, spelen met hun knuffel / boom …
Nog eventjes blijven genieten :-).

LorePlaats een reactie

Gouden weekend

Soms zijn er van die dagen met een gouden randje aan. Van die dagen die je zou willen inpakken met een kostbare strik errond, en die je dan nog eens zou willen bovenhalen op een minder zonnig moment. Dit weekend was een opeenvolging van zulke dagen, puur genieten! 

Wat doet het deugd, om zo eens vier dagen weg te zijn van alle haast en stress, om weg te zijn van de wereld en om tijd te hebben. Als de zon dan ook nog eens meewil, dan is het vakantiegevoel compleet. 

Op de menu geen spectaculaire dingen, maar wel oprecht genieten: een barbecue met mijn broer en metekindje, een fietstochtje, spelende kindjes, zwembadpret, een verjaardagslunch, tijd met vrienden, en dat allemaal overgoten met een sausje van lekker eten en de nodige gin-tonics en wijntjes 😜

De batterijtjes zijn weer opgeladen, en ik zou die kostbare momenten met al mijn poriën willen opslorpen. Dankbaar, voor zulke mooie momenten, en voor mijn gezin, mijn familie en mijn vrienden. Het zit in de kleine dingen, zeggen ze, en het doet al veel als je je bewust bent van al het geluk dat je te beurt valt :-). 

Met opgeladen batterijtjes kunnen we er weer invliegen. Er volgen nog drie drukke weken, en daarna ben ik klaar voor een nieuw hoofdstuk, maar daarover later meer ;-). 

Ik hoop in elk geval dat jullie ook allemaal hebben genoten van een deugddoend weekend! 😘

LorePlaats een reactie
Blog op WordPress.com.