Spring naar inhoud

MAMoiselle Blogt

  • # Momlife
  • # Wanderlust
    • uitstapjes met kids
    • reizen met kids
    • citytrips met kids
    • Duitsland
      • Berlijn
    • Frankrijk
      • Ardèche
    • Italië
      • Toscane
      • Umbrië
    • Spanje
      • Barcelona
      • costa blanca
      • costa cálida
      • Mallorca
      • Sevilla
      • Valencia
    • Jordanië
    • Hongkong
    • Thailand
    • Zuid-Amerika
      • Argentinië
  • # Lifestyle
  • # Actua
  • # Worklife
  • # Passion for Fashion
  • # Foodie
  • # Sporty Spice
  • # Never not reading
  • # Books by MAMoiselle
  • Wie is MAMoiselle?

Auteur: Lore


Hey! Ik ben MAMoiselle, oftewel Lore.  Mama van Leon (°2012) en Louis (°2014), vrouw van Vic, thirtysomething en freelance schrijfster, onder andere voor Mama Baas. Geboren in Brugge, en uitgeweken naar Gent. 
Hoe ik mezelf zou omschrijven? Een enthousiaste levensgenieter met een zwak voor shoppen, chocolade en lezen en verslaafd aan reizen. 
Ik schrijf over mijn leven als werkende mama, als vrouw, als dertiger. Anekdotes, mijmeringen, bekommernissen, gebeurtenissen; kortom het leven zoals het is!

10 vriendinnen die elke mama in haar leven zou moeten hebben

Vriendinnen, die heb je gewoon nodig in het leven. Om samen leuke dingen te doen, om tegen te ventileren, om raad te vragen of te geven, om te gieren van het lachen, om de bloemetjes buiten te zetten of gewoon om je ervan te verzekeren dat je echt niet abnormaal bent. Vriendinnen halen de scherpe randjes van het leven van elke dag en zorgen ervoor dat je je begrepen voelt. En er zijn een aantal specifieke vriendinnen die elke mama eigenlijk in haar leven zou moeten hebben:

  1. De mama die in hetzelfde schuitje zit

Jullie kindjes zijn ongeveer even oud, en je bevindt je in dezelfde levensfase. Jullie begrijpen elkaar dus perfect. Jullie vragen elkaar maar al te vaak “Is het normaal dat ….?”, “Doet de jouwe dat ook?” of “Voel jij je ook weleens zus of zo?”

Ze geeft je het gevoel dat jij normaal bent en dat je kinderen normaal zijn. Ze begrijpt je als je even niet uit je woorden geraakt omdat je een klein beetje vermoeid bent en je bijgevolg lichtjes onsamenhangend klinkt. En ze snapt het als jullie twintig verschillende topics aansnijden, maar geen enkel onderwerp afronden omdat jullie telkens weer gestoord worden door kleine kaboutertjes

2. De mama die al een stadium verder zit

Ze is een bron van kennis voor jou, een alwetend toevluchtsoord. Ze heeft al heel wat euvels overwonnen en staat klaar voor de nodige peptalk als je die nodig hebt. Ze weet dat het zwaar kan zijn om mama te zijn, maar ze kan je ook vertellen dat die fases echt voorbijgaan. En dat er dan andere (leuke of minder leuke) fases in de plaats komen ;-). Ze is ook de eerste om dingen te relativeren en je eraan te herinneren dat er over twintig jaar niemand zal vragen of je kind flesjes of de borst kreeg, en dat je kind heus niet met een tut in de hand naar de middelbare school zal gaan.

3. De mama met kleinere kindjes

Bij haar heb jij het gevoel alsof je de mama-expert bent. Jij kan haar bijstaan met raad en daad en haar tips geven vanuit je eigen ervaring. En dat geeft je het gevoel dat je het zo slecht nog niet doet, als mama. Bovendien geniet je ervan om nog eens met zo’n kleintje bezig te zijn en word je helemaal nostalgisch: ‘Was die van mij ook zo?’ Maar hoe nostalgisch je ook wordt, je bent ook heel blij om te zien dat je al een serieuze weg hebt afgelegd en dat jullie al een hele evolutie hebben doorgemaakt als gezin.

4. De mama in de buurt

Misschien is ze je buurvrouw, of misschien leerde je haar kennen aan de schoolpoort. Het is in elk geval een zegen om een mama in de buurt te hebben met wie het klikt. En waarbij het ook klikt tussen haar en jouw kinderen. Jullie kunnen een playdate organiseren en zelf genieten van een kopje koffie met een goed gesprek terwijl de kids elkaar entertainen: win-win noemen ze dat. En in nood weet je dat je bij haar terechtkan en vice versa, bijvoorbeeld om de kindjes alvast op te pikken terwijl jij vaststaat in de file.

5. De vriendin die geen mama is

Soms kan het gewoon eens geweldig veel deugd doen om níet de hele tijd over kindertjes te babbelen. Ze zal misschien (al dan niet uit beleefdheid) weleens vragen hoe het gaat met die kroost van je, maar daarna gaat het al snel over alles, behalve kinderen. Daardoor voel je je even gewoon een vrouw en niet persé mama, en daar is niets mis mee!

6. De mama die je helpt te relativeren

Jullie verwijzen weleens lachend naar jezelf als loedermoeders, bad moms of slechte moeders, en jullie reiken geregeld een prijs uit voor de moeder van het jaar. Want nee, jullie zijn niet perfect, en jullie houden de schijn ook niet op voor elkaar. Dus als je weer eens een flater begaat, dan ga je dankzij haar niet in een hoekje zitten kniezen. Je beschouwt het gewoon als een blooper die voor de nodige hilariteit kan zorgen. Want perfectie is toch maar saai, nietwaar.

7. De mama die altijd eerlijk tegen je is

Met haar kan je over alles praten. En jullie zijn altijd eerlijk tegen elkaar. Jullie babbelen openlijk over gênante zwangerschapskwaaltjes en over alle details tijdens de bevalling. Over hoe je je écht voelde de eerste dagen na de bevalling. Over hoe je seksleven veranderd is na de kindjes (samsonseks, anyone?). Jullie hebben geen taboes, en het is heerlijk om te merken dat veel dingen zo herkenbaar zijn bij een andere mama. Dankzij haar neem je al die perfecte plaatjes op Instagram met een serieuze korrel zout, want je weet hoe het leven écht is bij andere mama’s.

8. De mama die je elke dag hoort

Of jullie elkaar nu zien op het werk, elkaar elke dag bellen of een intense Whatsapp- of Messenger-relatie hebben, jullie vertellen elkaar de kleine dingetjes van het leven. Als je nieuwe schoenen hebt gekocht, laat je het haar meteen weten. Zijn de kindjes ziek, dan ventileer je tegen haar. Akkefietje op het werk? Zij komt meteen to the rescue. Maar ook als je gewoon geen inspiratie hebt over wat je vanavond zou klaarmaken, dan weet zij wel raad. Hoe dan ook, zij zorgt dagelijks voor wat verstrooiing.

9. De mama met wie je even kan ontsnappen

Misschien zijn jullie sportmaatjes, misschien zijn jullie partners in crime om samen te kwijlen bij Mr. Grey in de cinema, of misschien kijken jullie samen naar Temptation Island. Misschien gaan jullie wekelijks (een) wijntje(s) drinken in jullie favoriete bar of schuimen jullie in de zomer samen festivals af. Of misschien gaan jullie elk jaar samen een weekendje weg, zonder man en kinderen, girls only. In elk geval koester je die momentjes dat jullie even ontsnappen aan de ratrace en dat jullie tijd hebben om bij te babbelen. Het zijn broodnodige momenten waarop je de batterijtjes volledig kan opladen en die je niet meer zou kunnen missen.

10. Je BFF

Ja, het klinkt misschien een beetje puberaal, maar zij is er altijd al geweest en ze zal er ook altijd blijven. Jullie hebben samen al heel wat meegemaakt, en jullie steunen elkaar door dik in dun. Wellicht is ze een combinatie van verschillende voorgaande categorieën van vriendinnen, en dat allemaal in één persoon. Ze was de eerste die je belde toen je een positieve zwangerschapstest had en ze gilde daarna even enthousiast als jij hoe blij ze wel was. Ze durft je een schop onder je kont te geven als het nodig is, en ze weet altijd precies wat ze moet zeggen. Yep, zij is goud waard. ❤

Je eigen girl squad, dat maakt het leven net iets mooier. Ze zijn de peper en het zout in het leven. En elke mama zou ze moeten hebben, die vriendinnen. Het beste medicijn in het leven ;-).

17 februari 201812 november 2018

Lore1 reactie

Het griepmannetje en het magische mama-medicijn

Het is hier al de moeite geweest met ziek zijn de laatste tijd. In het najaar viel al de ene zieke na de andere, en na een januari zonder zieken, hebben we in februari alweer prijs. En meteen stevig: onze jongste heeft de griep. Of ‘de Griek’, zoals onze oudste het noemde. Helaas … Momenteel geen witte stranden of azuurblauw water, geen Akropolis, geen sirtaki of geen Ouzo voor ons. Wel een zielig mannetje dat nu al bijna een week lang getransformeerd is in een zielig vodje, een thermometer die bijna tilt slaat en soms meer dan 40 graden aangeeft, en liters snot…

Als ik zou kunnen, ik zou met veel plezier met hem van plaats wisselen. Met de glimlach zelfs, als ik hem op die manier dat ellendige gevoel zou kunnen besparen. Jammer genoeg werkt het zo niet, en kan ik mezelf alleen nuttig maken als verpleegster, trooster en knuffelaar.

Ik spoel zijn neusje en hou daarbij het midden tussen de ene keer een elegante ballerina die vlotjes en in een bijna onmerkbare pirouette haar taak vervult, en de andere keer een woeste krijger die al worstelend met het welpje dat wild om zich heen slaat haar opdracht probeert te volbrengen. Ik volg nauwlettend zijn temperatuur op en neem hem bij mij in bed als de koorts de pan uit swingt en ik me te veel zorgen maak. Ik haal alle truken uit de kast om hem voldoende te laten drinken.

En hij, hij wil alleen zijn mama. Hij zit daar zo kwetsbaar en breekbaar, met zijn gloeiende lijfje en zijn koortsige oogjes, te jammeren om mama. Zijn buikje dat normaal trots vooruit steekt is ondertussen plat, merk ik tot mijn schrik. Ik mag niet uit zijn oogveld verdwijnen, of het jammerende ‘mama’ weerklinkt nog een paar decibels luider. Het liefst zou hij de hele tijd tegen me aan zitten en mijn hand vasthouden. En als hij echt zou kunnen, hij kroop opnieuw in mijn buik.

Het lijkt wel alsof er een permanente maar onzichtbare navelstreng tussen ons bestaat, die dezer dagen weer wat strakker gespannen staat. Alsof zijn innerlijke kompas automatisch richting mama wijst, zijn veilige haven. Wonderlijk toch, hoe mama het beste medicijn blijkt te zijn. Hoe mijn aanwezigheid op zich al een zalvende en rustgevende werking heeft. Ik streel zijn hoofdje en probeer hem te sussen, en op één of andere manier brengt hem dat een beetje rust.

Het lijkt wel alsof ik, Mevrouwtje Geen Geduld, plots overspoeld word door een stroom aan eindeloos geduld. Ik zie hem afzien, en mijn grenzen verzachten. Ik schiet niet uit mijn sloffen. Wil hij een fruitsapje of chocomelkje, dan ben ik al blij dat hij überhaupt wil drinken. Een stukje chocolade? Hoera, het mannetje eet! En televisie of iPad? Als hij daardoor even verstrooiing heeft, tuurlijk dan! Al zal ik toch paal en perk moeten stellen aan dat oeverloze geduld, want de tijdelijke privileges worden op betere momenten al als verworven rechten beschouwd door het kleine heertje ;-).

Het lijkt wel alsof mijn hele lijf zich op hem focust, alsof ik scherpstel op zijn welzijn. Ja, er is te weinig slaap en er is werken en er is zoveel meer, maar alles verbleekt bij die ene prioriteit.

Het lijkt wel alsof hij en ik in een coconnetje leven momenteel. Hij en ik. Wij samen. Ik denk niet dat ik ooit genoeg kan krijgen van zijn handje dat de mijne vastgrijpt. Van het gevoel dat hij me zo nodig heeft. Van zijn warme lijfje op of tegen het mijne. Het is als een warm bad waarin ik me gretig onderdompel.

Ik troost me met de gedachte dat het ‘maar’ een griep is. En dat het over een paar dagen zo weer voorbij is. Dan zal het miserabele vodje snel vergeten zijn. Maar het gevoel van hij en ik, wij samen, dat blijft. Voor altijd.

14 februari 201812 november 2018

Lore5 reacties

Stoppen met shoppen: MAMoiselle gaat de uitdaging aan

De campagne ’30 dagen zonder klagen’ is halfweg. Vandaag begint ‘Tournee Minérale’. Binnenkort krijgen we ’40 dagen zonder vlees’ op ons bord, en zo zijn er ongetwijfeld nog tal van initiatieven. Maar een paar weken geleden besloten mijn vriendin en ik om onze eigen uitdaging aan te gaan: ‘Stoppen met shoppen!’ oftewel een maand zonder shoppen.

Een maand niet drinken, da’s een eitje voor mij. Ik deed het al twee keer, en dan meer dan een jaar.  En al had ik af en toe weleens zin in een glas wijn, ik doorstond de test toen met glans. Maar een maand niet shoppen, da’s een ander paar mouwen. Want iedereen heeft zijn zwakke plek, en laat ons zeggen dat ik misschien/soms/heel af en toe/een heel klein beetje te veel shop. Sssst, aan niemand vertellen ;-).

Slachtoffer van promotitis

Mijn ‘probleem’ is dat ik gewoon koop wat ik mooi vind, niet wat ik nodig heb. Een mooi kleurtje, een toffe print of een leuke quote, en ik ben hopeloos verloren. Dus ja, ik zou het wellicht met minder sweaters, jurkjes of blousejes kunnen doen. Voeg daar een ernstige vorm van promotitis bij (virale infectie waarbij de patiënt spontaan een dansje maakt wanneer het woord korting of solden in het vizier komt, nvdr), en je snapt het plaatje wel.

De voorbije solden heb ik het misschien een klein beetje bont gemaakt. Mijn garderobe was aan vernieuwing toe, aangezien veel kleren te groot waren. En dat heb ik … eh … vrij letterlijk genomen. Van lingerie over kousen, broeken, blousejes en kleedjes tot jassen en schoenen: ik heb mijn best gedaan. Understatement. De postbode stond gênant vaak aan de voordeur. Laat ons zeggen dat ik ‘nieuwe garderobe aanleggen’ vlotjes van mijn to-dolijstje kan schrappen.

Tijd om te consuminderen

Maar ik zie ook wel in dat het echt wel met minder kan. Dat ik niet elke maand zo buitensporig kan doen. En dat ik nu heus wel genoeg heb. Tijd om te consuminderen, dus. We vroegen het ons eerst oprecht af: zouden we dat kunnen, een maand niet shoppen? En dus zeiden we al snel, overmoedig: tuurlijk kunnen we dat! We doen dat gewoon!

De woorden hingen nog in de lucht, toen het koude zweet ons al uitbrak. Hadden we nu echt gezegd dat we niet zouden shoppen? Een hele maand niet? Wel ja, blijkbaar wel dus. En we gaan bewijzen dat we het kunnen.

Geen frivoliteiten

Op de zwarte lijst: Kleren voor mezelf. Kleren voor de kindjes. Schoenen. Hebbedingetjes die ik niet echt nodig heb (je kent het wel, je doet boodschappen in de Aldi, ziet een weekaanbieding liggen waarvan je denkt, ‘hé, dat ziet er handig/leuk/mooi/… uit’ en hop, het belandt in je kar. Dergelijke frivoliteiten gaan mij deze maand niet overkomen).

Ik weet het, voor sommige mensen zal het een koud kunstje lijken. Een maand niet shoppen, wat is daar nu moeilijk aan? Andere mensen reageerden spontaan: oh, dat moet ik ook dringend eens inlassen! En nog anderen lieten meteen weten dat zij zo gek niet waren om dát te beloven. Dus kijk, blijkbaar zijn we toch niet de enigen die het een uitdaging vinden.

Niet té moeilijk

We hebben het onszelf trouwens niet té moeilijk gemaakt. We kozen voor februari, want: dan zijn de solden gedaan. En da’s een korte maand. Je kan overdrijven ook, nietwaar.
Enneh, ik verwacht nog een paar pakjes. Ik wil de postbode zijn broodwinning niet afpakken, die arme mens kan er uiteindelijk ook niets aan doen.

Maar ik ben verder wel van plan me braafjes aan het plan te houden. En ik ga dus niet stiekem al een shoppinglijstje samenstellen om op 1 maart meteen mijn schade in te halen. (Noot aan mezelf: dat ga ik NIET doen. Noot aan mijn vrienden: je hoeft me dus ook GEEN linkjes door te sturen. Waarvoor dank).

Wie weet verleng ik de periode zelfs nog. Mijn man zal me dankbaar zijn ;-).

Wie doet er mee aan onze actie? Februari = stoppen met shoppen!

1 februari 201828 september 2018

Lore2 reacties

Berichtnavigatie

Oudere berichten
Nieuwere berichten

Wie zoekt die vindt!

20 kindvriendelijke tips voor een citytrip naar Berlijn

In de krokusvakantie trokken Leon (9) en ik met ons tweetjes naar Berlijn. Ik was er tien jaar eerder al eens geweest, en deze citytrip bevestigde het idee dat ik toen al had van de Duitse hoofdstad: het is een hippe, bruisende stad waar heel wat te beleven valt. Dat het ook een kindvriendelijke stad… Continue reading →

26 augustus 202226 augustus 2022

Lore

Island hopping in Kaapverdië

Het zou onze eerste verre reis (buiten Europa) worden met de kinderen: island hopping in Kaapverdië. De vliegtickets waren geboekt, de route was uitgestippeld, de verblijfplaatsen lagen vast. In augustus 2020 zou het zo ver zijn. En toen … kwam corona. Onze reis werd geannuleerd, tot onze grote spijt. In 2021 waagden we een nieuwe… Continue reading →

24 april 202224 april 2022

Lore

Tips voor een topvakantie in Mallorca

Afgelopen kerstvakantie trokken wij naar Mallorca, en we beleefden er een zalige tijd. Wie denkt dat een verblijf op het Spaanse eiland gelijkstaat aan bakken en braden in een gigantisch resort, kunnen we meteen geruststellen: het is een prachtige eiland waar meer dan genoeg te zien en te beleven valt. Het zou dus zonde zijn… Continue reading →

4 februari 20226 februari 2022

Lore

Meest recente berichten

  • En plots studeert hij al af van de lagere school …
  • Veertig
  • 20 kindvriendelijke tips voor een citytrip naar Berlijn
  • Deed ze het, of deed ze het niet?
  • Aanrader: een mama-zoon trip met z’n tweetjes
Follow MAMoiselle Blogt on WordPress.com

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Blog op WordPress.com.
  • Abonneren Geabonneerd
    • MAMoiselle Blogt
    • Voeg je bij 45 andere abonnees
    • Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
    • MAMoiselle Blogt
    • Abonneren Geabonneerd
    • Aanmelden
    • Inloggen
    • Deze inhoud rapporteren
    • Site in de Reader weergeven
    • Beheer abonnementen
    • Deze balk inklappen
 

Reacties laden....